Skarb kargaliński – skarb datowany na II-I wiek p.n.e. z Kazachstanu, odkryty przypadkowo w 1939 roku w grocie koło Ałmaty; w kobiecym pochówku znaleziono ponad 300 złotych przedmiotów m.in. inkrustowany diadem, dwa pierścienie z wizerunkami wielbłądów, kolczyk.

Historia Wykazano występowanie złota rodzimego na terenie Kazachstanu w kilku lokalizacjach. Pochówek został odkryty w 1939 roku w dolinie Karkarały koło Ałmaty, odkrycie nastąpiło przypadkiem w grocie nad rzeką . Pochówek pochodzi z około II-I wieku p.n.e. Odkrycie wywołało zainteresowanie badaczy kazachskich i zagranicznych. Rysunek diademu sporządził Wiaczesław G. Kotow. Interpretacji odkrycia podjął się m.in. . Jego zdaniem znalezisko stanowiło pochówek szamanki z kultury Żuz. Z pewnością jest to pochówek kobiety. Złoty diadem z tego stanowiska jest jednym z najbardziej znanych odkryć archeologicznych Kazachstanu, obok skarbu z Żałauły czy złotego człowieka z Issyk.

Artefakty są przechowywane w , znajdują się na ekspozycji.