Malkata – starożytny kompleks pałacowy położony na terenie historycznych Teb, zajmujący powierzchnię około 30 hektarów. Pełnił funkcję rezydencji wywodzącego się z XVIII dynastii faraona Amenhotepa III i jego rodziny.
Opis kompleksu W skład kompleksu wchodził pałac, a także m.in. biblioteka, budynki administracyjne, magazyny, ogrody i świątynia Amona. Na terenie Malkaty mieszkali członkowie rodziny władcy (faraon Amenhotep III, jego żony i dzieci) oraz najwyżsi urzędnicy, w tym wezyrowie. Od świątyni prowadziła droga do portu rzecznego nad Nilem, gdzie zacumowana była ceremonialna barka wykorzystywana podczas uroczystości religijnych i państwowych.
Pałac został wzniesiony głównie z cegły suszonej, w konstrukcji użyto także drewna, piaskowca i wapienia. Ściany pałacu były otynkowane i malowane na biało z zewnątrz, natomiast wnętrza zdobiono przedstawieniami bóstw oraz motywami fauny i flory. Samą budowlę udekorowano kartuszami Amenhotepa III i jego żony Teje.
Historia Budowa kompleksu pałacowego, która się wiązała z przeniesieniem stolicy z Memfis do Teb, rozpoczęła się około 11. roku panowania Amenhotepa III; prace nie zostały jednak ukończone za życia władcy.