klasztor posiadał wystarczające fundusze, a jego roczny dochód wynosił około 500 florenów.
Z księgi dochodów wiadomo, że odpusty w klasztorze zapoczątkowano: w 1706 – w święta Wniebowstąpienia Pańskiego oraz Ścięcia Głowy Świętego Jana Chrzciciela; od 1710 – w święto Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny; od 1719 – na Świętego Onufrego. W te dni odpustowe na terenie klasztoru odbywały się jarmarki – bazary, na które przybywali kupcy ze Lwowa, Szczyrca i innych miast. W skicie Humenieckim od 1711 r. odpusty odbywały się na Świętego Aleksego, a od 1719 r. – na Narodzenie Świętego Jana Chrzciciela.
W ramach reform Zakonu Bazylianów w 1744 r. do klasztoru w Dobrzanach przyłączono kilka pomniejszych klasztorów.
Architektura Drewniana cerkiew Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny była wzorem tradycyjnej ukraińskiej architektury drewnianej, zbudowana w 1718 r. Była to trójdzielna, trójkopułowa budowla: do szerszej, kwadratowej nawy przylegał węższy, wieloboczny ołtarz od wschodu oraz równej szerokości prostokątny babyniec od zachodu. Architektoniczną cechą szczególną była jej dwukondygnacyjność: na drugim poziomie babińca, otoczonego galerią, znajdowała się dodatkowa cerkiew Ścięcia Głowy Świętego Jana Chrzciciela. Budowla była kryta gontem, a jej wysokie, doświetlone oktogonalne tambury wieńczyły hełmiaste kopuły z makowicami.