Odnóża są zwykle pomarańczowożółte, bledsze od karapaksu. Golenie dwóch początkowych par mają po dwa bardzo delikatne kolce (szczecinki makroskopowe) grzbietowe, a dwóch pozostałych po jednym takowym, a długość tych kolców jest nieco większa niż średnica goleni. Trichobotrium na nadstopiu pierwszej pary leży między 0,63 a 0,81 jego długości. Ostatnia para nadstopi również ma wykształcone trichobotrium.
Opistosoma (odwłok) jest szara do czarnej.
Nogogłaszczki samca cechują się krętarzem z dwoma płatami brzusznymi, rzepką z dwoma apofizami wierzchołkowymi na spodniej powierzchni, rozdętą golenią z kubkowatym zagłębieniem u szczytu i wychodzącym z pośrodkowego brzegu tego zagłębienia cymbium. Na spodzie goleni występuje dobrze wykształcona apofiza tylno-boczna, na jej grzbiecie zaś apofiza grzbietowa o zaokrąglonym i lekko zakrzywionym szczycie oraz apofiza grzbietowo-tylno-boczna, choć ta ostatnia bywa zredukowana. Apofizy strony grzbietowej łączy słabo zesklerotyzowana listewka, a w nasadzie tylno-bocznej z nich towarzyszą podłużne żeberka wewnętrzno-tylno-bocznej ściany kubkowatego zagłębienia goleni. Niewielkie, zakrzywione paracymbium dzieli się na dwie gałęzie, silnie zesklerotyzowaną i opatrzoną małymi szczecinkami gałąź odsiebną oraz niezesklerotyzowaną i przylegającą do powierzchni cymbium gałąź dosiebną.