Po ukończeniu studiów podjęła pracę na Uniwersytecie Oksfordzkim. Następnie była nauczycielką akademicką University College London, w latach 2002–2012 pełniła funkcję kierownika Department of Hebrew and Jewish Studies. W latach 1984–1985 przebywała na Uniwersytecie Harvarda, gdzie badała życie Hanny Racheli Werbermacher. Pracowała także na Uniwersytecie Stanforda, Uniwersytecie Pensylwanii i Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium. Wykładała także na uczelniach m.in. w Izraelu. W latach 2007–2020 pełniła funkcję przewodniczącej , była także przewodniczącą British Association of Jewish Studies.

Jej zainteresowania naukowe obejmowały m.in. początki ruchu chasydzkiego oraz sabataizm, poza tym zajmowała się także rolą kobiet w chasydyzmie i w mistyce żydowskiej. Zajmowała się badaniem m.in. Nachmana z Bracławia oraz kobiet w ruchu Chabad-Lubawicz.

Całą swoją kolekcję prac i bibliotekę przekazała przed śmiercią Katedrze Judaistyki im. Tadeusza Taubego Uniwersytetu Wrocławskiego, jej imieniem została nazwana czytelnia w siedzibie KJ.

Była żonata z ekonomistą , później rozwiedli się. W 1972 roku urodziła córkę, Mayę, a w 1977 roku syna, Shaula. Zmarła na nowotwór, 18 czerwca 2020 roku.