Teijsmanniodendron – rodzaj roślin należących do rodziny jasnotowatych. Obejmuje 23 gatunki. Rośliny te występują w południowo-wschodniej Azji oraz w zachodniej Oceanii. Są to drzewa rosnące w lasach różnego typu, od lądowych obrzeży lasów namorzynowych po wilgotne lasy górskie, z największym zróżnicowaniem w lasach nizinnych, zarówno pierwotnych, jak i wtórnych. Drewno tych roślin wykorzystywane jest szeroko do celów konstrukcyjnych, wyrobu mebli, słupów i in. Owoce gatunku T. pteropodum wykorzystywane są do celów leczniczych.
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj najbardziej zróżnicowany jest na Borneo, gdzie występują wszystkie należące do niego gatunki. Pojedyncze z nich rosną także na Półwyspie Indochińskim, zwłaszcza w Malezji; jeden sięga po Nikobary na zachodzie. Szereg gatunków zasiedla różne wyspy Archipelagu Malajskiego, przy czym linię Wallace’a przekracza w kierunku wschodnim tylko 6 gatunków. Zasięg rodzaju na wschodzie sięga Wysp Salomona. Najszerzej rozprzestrzenionymi gatunkami są T. pteropodum i T. holophyllum.
Morfologia Pokrój Drzewa osiągające do ok. 50 m wysokości przy średnicy pnia do 1,2 m. Niektóre wytwarzają korzenie szkarpowe. Kora jest gładka do łuszczącej się łuskowato lub podłużnymi pasmami.