Walckenaeria antica – gatunek pająka z rodziny osnuwikowatych. Zamieszkuje Europę i palearktyczną Azję.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1834 roku przez Karla Friedricha Widera pod nazwą Theridion anticum. Współcześnie używaną kombinację podał jako pierwszy Octavius Pickard-Cambridge w 1879 roku.

Morfologia Samce osiągają od 1,5 do 2,3 mm, a samice od 2 do 2,7 mm długości ciała. Karapaks jest czerwonobrązowy do ciemnobrązowego, o ciemniejszych paskach rozchodzących się promieniście i przyciemnionych krawędziach. U samicy część głowowa jest nieznacznie za oczami wysklepiona, u samca zaś jest ona wyniesiona w płat, przed którym leży mniejszy płatek lub wyrostek z parą przednio-bocznie skierowanych rożków. Za tylno-bocznymi oczami samca znajduje się para niewielkich wgłębień, każde z biegnącą ku tyłowi bruzdką. Większe i rozrzucone na większej powierzchni oczy odróżniają samicę omawianego gatunku od podobnej samicy W. acuminata. Ponadto oczy tylno-środkowe leżą bardziej z tyłu niż tylno-boczne. Odnóża są pomarańczowo-czerwone, u obu płci zwykle z przyciemnionymi, niekiedy wręcz czarniawymi goleniami pierwszej i drugiej pary. Golenie tychże par mają po dwie makroskopowe szczecinki (kolce), pozostałych par zaś po jednej takowej.