Klasztor Walkenried (niem. Kloster Walkenried) – dawne opactwo cystersów znajdujące się w niemieckiej gminie Walkenried.
Historia Klasztor został założony w 1127 roku przez grafinę Adelheid. Na jego lokalizację wybrano teren zniszczonego w 1074 roku zamku Sachsenstein, a mnichów sprowadzono z opactwa Kamp w 1129 roku. Był to trzeci klasztor cysterski na terenie dzisiejszych Niemiec. W 1132 roku założenie opactwa zatwierdził cesarz Lotar III, a w 1137 roku konsekrowano kościół klasztorny. W 1209 roku rozpoczęto przebudowę świątyni w stylu gotyckim, którą wspomógł finansowo cesarz Otto IV. Około 1220 roku wzniesiono kaplicę szpitalną. W 1253 roku we wciąż nieukończonym kościele odprawiono pierwsze nabożeństwo, a w 1290 roku konsekrowano świątynię. Około 1330 roku ukończono budowę krużganków.
Klasztor został splądrowany w 1525 roku, podczas wojny chłopskiej w Niemczech. Mnisi uciekli z placówki, a rewolucjoniści zburzyli wieżę kościoła. W 1546 roku nieliczni pozostali zakonnicy przeszli na luteranizm. W 1556 roku założono tu szkołę łacińską. W 1570 roku nabożeństwa przeniesiono ze zniszczonego kościoła do kapitularza, który przekształcono w ewangelicki kościół parafialny. W 1578 roku zmarł ostatni protestancki opat, a opiekę nad klasztorem objął graf von Honstein.