Przemówienie trwało ok. 6 minut i 30 sekund i zostało wygłoszone przed połączonymi izbami Kongresu o godzinie 12:30 8 grudnia 1941 roku. Sekretarz stanu Cordell Hull zalecił Rooseveltowi poświęcenie większej ilości czasu na przedstawienie stosunków japońsko-amerykańskich, na które składały się liczne długotrwałe relacje międzyludzkie, lecz próby znalezienia pokojowego rozwiązania sporu politycznego okazały się nieudane. Roosevelt ograniczył jednak te wątki, wierząc, że krótsze przemówienie będzie miało bardziej dramatyczny efekt. Zrewidowane oświadczenie Roosevelta było silniejsze ze względu na stanowcze naleganie, aby potomność poparła amerykański pogląd na atak. Miało ono być nie tylko osobistą odpowiedzią Roosevelta, ale też oświadczeniem w imieniu całego narodu amerykańskiego w obliczu wielkiej zbiorowej traumy. Według socjologa Jeffreya C. Alexandra i innych autorów książki Cultural Trauma and Collective Identity, przemówienie to miało na celu skrystalizowanie i ukierunkowanie reakcji narodu na zbiorowe oburzenie i determinację w wysiłku wojennym.