1 listopada 1918 wstąpił do Wojska Polskiego i został przydzielony do 32 pułku piechoty. W 1920, w czasie wojny z bolszewikami dowodził III batalionem 32 pp. 7 sierpnia został ranny pod wsią Rokitno. Wyróżnił się 17 października w walce pod wsią w trakcie, której został powtórnie ranny. 2 listopada wrócił do oddziału i ponownie objął dowództwo III baonu.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 32 pp w twierdzy Modlin. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 462. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W lipcu tego roku został zatwierdzony na stanowisku dowódcy III batalionu 32 pp detaszowanego w Działdowie. W maju 1927 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza. 23 stycznia 1928 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika z dniem 1 stycznia 1928 w korpusie oficerów piechoty i 39. lokatą. W marcu 1929 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Powiatowej Komendy Uzupełnień Modlin na stanowisko pełniacego obowiązki komendanta. W marcu 1932 został zatwierdzony na stanowisku komendanta. W grudniu tego ogłoszono jego przeniesienie do PKU Tarnów na stanowisko komendanta. Po 5 czerwca 1935 został przeniesiony na takie samo stanowisko do PKU Kalisz.