mały|Szanyrak wieńczący sklepienie jurty Szanyrak (kaz. шаңырақ; baszk. сағыраҡ; czuw. šănărkă; kirg. түндүк; bur. i mong. тооно) – konstrukcyjny element jurty (koczowniczego namiotu filcowego), stanowiący jej najwyższą część. Ma formę okrągłej ramy kopuły, zamykającej konstrukcję dachu i podtrzymującej drążki dachowe (uık). Szanyrak pełni jednocześnie funkcję konstrukcyjną i użytkową: utrzymuje stabilność kopuły jurty, umożliwia dostęp światła dziennego do wnętrza oraz zapewnia ujście dymu z paleniska.
Opis mały|Symbol szanyraku w centralnym punkcie na fladze Kirgistanu Szanyrak jest najwyżej położonym elementem jurty i ma kształt kopuły. Łączy końce drążków dachowych (uık), które zbiegają się w jednym punkcie, tworząc charakterystyczny okrągły otwór w górnej części namiotu. Otwór ten służy jako świetlik oraz wylot dymu. W tradycyjnych opisach literackich i etnograficznych szanyrak bywa wspominany jako centralny punkt domu, przez który przechodzi komin pieca.