15 marca 1939 roku Niemcy, łamiąc postanowienia monachijskie, dokonały inwazji i okupacji pozostałych prowincji czeskich – Bohemii i Moraw.
29 marca brytyjski minister wojny Leslie Hore-Belisha ogłosił plany zwiększenia liczebności Armii Terytorialnej (TA) – rezerwowej formacji armii regularnej, składającej się z ochotników służących w niepełnym wymiarze czasu – z 130 tys. do 340 tys. żołnierzy oraz podwojenia liczby dywizji TA Program przewidywał rekrutację ponad etat do istniejących jednostek, wspieraną podwyżką uposażenia terytorialistów, zniesieniem ograniczeń w awansach (dotychczas utrudniających nabór), budową nowoczesnych koszar oraz zwiększeniem przydziałów żywnościowych. Na bazie tych rozbudowanych jednostek miały powstać dywizje drugiej linii, formowane z kadr, które następnie mogły być uzupełniane. 18 Dywizja Piechoty była jednostką drugiej linii, stanowiąc duplikat dywizji pierwszej linii – . W kwietniu wprowadzono ograniczony pobór do służby wojskowej. W jego wyniku do armii regularnej wcielono 34 500 poborowych w wieku dwudziestu lat, którzy początkowo przechodzili sześciomiesięczne szkolenie, a następnie kierowani ich do formowanych jednostek drugiej linii.