Trzynaście dni później objął stanowisko szefa sztabu Home Forces, a tymczasowym dowódcą dywizji został generał brygady .
Planowane rozmieszczenie TA zakładało stopniowe użycie jej jednostek w miarę dostępności wyposażenia w celu wzmocnienia Brytyjskich Sił Ekspedycyjnych (BEF) już wysłanych do Europy. Dywizje TA miały dołączyć do dywizji regularnej armii w miarę zakończenia szkolenia i otrzymania wyposażenia; ostatnie dywizje planowano rozmieścić rok po rozpoczęciu wojny. Dywizja nie opuściła wówczas Wielkiej Brytanii, ponieważ BEF zostały wycofane z Francji w trakcie ewakuacji z Dunkierki w maju i czerwcu 1940 roku. Ewakuacja spowodowała porzucenie znacznej części wyposażenia BEF, co pozostawiło wojska w Wielkiej Brytanii słabo uzbrojone. Priorytet w dostawach nowego sprzętu przyznano nielicznym formacjom przeznaczonym do reagowania na ewentualne desanty niemieckie, co spowodowało, że 18 Dywizja otrzymała jedynie minimalne wyposażenie. Standardowa dywizja piechoty powinna być wyposażona w 72 haubicoarmaty 25-funtowe;