Józef Korzon (ur. 3 grudnia 1895 w Pierchorowie, zm. 14 września 1920 pod Tartakowem) – polski wojskowy, porucznik Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się w majątku Pierchorowo w guberni mińskiej. Syn Stanisława i Antoniny. Ukończył pięć klas gimnazjum rosyjskiego w Mińsku, a na przełomie 1914 i 1915 roku złożył w Kijowskim Okręgu Oświatowym egzamin maturalny.

14 kwietnia 1915 roku został powołany do armii rosyjskiej, gdzie przydzielono go do 73 pułku piechoty. 2 czerwca 1915 roku został wysłany do Szkoły Chorążych w Kijowie na 4-miesięczne szkolenie. Po ukończeniu szkolenia otrzymał stopień chorążego i otrzymał przydział 237 zapasowego batalionu, gdzie objął stanowisko młodszego oficera. 31 października objął stanowisko dowódcy kompanii marszowej. 18 listopada dowodzona przez niego kompania została wysłana na front, gdzie została wcielona do 39 pułku piechoty. W marcu 1916 roku został ranny podczas walk nad jeziorem Narocz. Został wówczas odznaczony Orderem Świętej Anny IV klasy. Do jednostki wrócił 16 lipca, kilka dni później objął stanowisko dowódcy 15 kompanii strzeleckiej, na czele której wziął udział w ofensywie Brusiłowa.