Po Franciszku Bielińskim szefostwo przyjął jego syn starosta malborski (od 1687 podkomorzy koronny) Kazimierz Ludwik Bieliński.
Etat chorągwi podkomorzego koronnego Kazimierza Ludwika Bielińskiego pod Wacławem Iskrą z 1690 przewidywał 100 koni.
Na przełomie 1701/1702, znajdująca się na leżach zimowych, chorągiew wchodziła w skład Partii Poddniestrskiej i stacjonowała w m. Iszczków. Liczyła wtedy 60 koni.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chorągwie husarskie koronne Kategoria:Jazda koronna w dobie wojny polsko-tureckiej (1683–1699) Kategoria:Oddziały polskie walczące w bitwie pod Wiedniem Kategoria:Husaria w dobie wojny północnej Kategoria:Bielińscy herbu Junosza