Działalność polityczna W wyniku reform wyborczych w latach 1907–1909, właścicielki ziemskie w Szwecji uzyskały czynne prawo wyborcze oraz prawo do kandydowania w wyborach lokalnych. W 1913 roku została wiceprzewodniczącą rady , a później jej przewodniczącą, jako pierwsza kobieta w historii Szwecji. W 1916 roku została wybrana do rady regionu Södermanland, w której zasiadała do 1930 roku.
W wyniku wyborów uzupełniających w 1922 roku (do parlamentu wybranego w została członkinią drugiej izby Riksdagu, parlamentu Szwecji, gdzie reprezentowała region Södermanland z ramienia . Została jedną z pierwszych kobiet wybranych do parlamentu w historii kraju. W Riksdagu służyła przez jedną, trzyletnią kadencję. W wyniku referendum prohibicyjnego w 1922 roku partia rozpadła się jednak, a Tamm w ostatnim roku swojej parlamentarnej kariery została posłanką niezależną. W parlamencie skupiała się na sprawach pensji i emerytur kobiet oraz na prawie kobiet do obejmowania pracy w służbie cywilnej. W latach 1921–1923 była członkinią komisji, zajmującej się reformą podatku dochodowego.