Kobieta oddaje papiery i zabiera pieska na ręce.
Druga część utworu streszcza się w jednym zdaniu: Mops zdechł. Po tygodniu narrator przybywa do miasteczka i zatrzymuje się w gospodzie. Jej okna wychodzą na podwórze podzielone płotem na dwie części. W jednej części wiszą skóry i leżą materiały garbarskie należące do wdowy. Tego ranka umiera stary mops i zostaje pochowany na podwórzu. Wnuki wdowy usypują psi grób i uznają go za piękny. Dzieci tańczą wokół grobu, a siedmioletni chłopiec proponuje zorganizowanie wystawy. Ustalają, że wstęp na oglądanie grobu kosztuje guzik od szelek. Wszystkie dzieci z okolicy przychodzą, płacą guzikami i oglądają grób. Wiele z nich chodzi potem z jedną szelką, ale uznaje to za grę wartą świeczki. Przy bramie stoi uboga dziewczynka o pięknych włosach i niebieskich oczach. Nie ma guzika, więc nie wchodzi, a gdy wszyscy odchodzą, siada i wybucha płaczem z serdecznego żalu. Narrator dochodzi do wniosku, że ludzkie cierpienia często wydają się śmieszne w oczach postronnych.
Przypisy
Linki zewnętrzne Rękopis baśni „Serdeczne zmartwienie” (audiobook) na YouTube
Kategoria:Literatura dziecięca i młodzieżowa Kategoria:Utwory Hansa Christiana Andersena Kategoria:Utwory literackie z 1852