Poniższy schemat przedstawia relacje między procesami i komponentami tworzącymi strukturę WPD.
API (Application Programming Interface): Umożliwia aplikacjom komunikację z urządzeniami poprzez standardowy zestaw funkcji. Serializator (Serializer): Odpowiada za pakowanie danych i poleceń w format zrozumiały dla niższych warstw stosu oraz ich rozpakowywanie (deserializację) przy odbiorze. Sterownik (Driver): Komponent działający zazwyczaj w trybie użytkownika (UMDF), który bezpośrednio zarządza komunikacją ze sprzętem.
Obsługiwane protokoły WPD pełni rolę warstwy abstrakcji, co oznacza, że użytkownik i aplikacje widzą urządzenie w ten sam sposób, niezależnie od tego, jak fizycznie przesyła ono dane. Technologia ta najczęściej wykorzystuje:
: Rozszerzenie protokołu PTP, zoptymalizowane pod kątem odtwarzaczy multimedialnych i smartfonów (Android, Windows Phone). PTP (Picture Transfer Protocol): Standard komunikacji z aparatami cyfrowymi. : Standardowy protokół dla pamięci USB i dysków zewnętrznych.
Kluczowe cechy W porównaniu do klasycznego modelu pamięci masowej (MSC), WPD oferuje szereg zaawansowanych funkcji:Mark Russinovich, Windows Internals, Part 2, Microsoft Press (rozdział o I/O system)