Józef Ćwik (ur. 4 grudnia 1904 w Byczynie, obecnie część Jaworzna, zm. 1991) – polski działacz partyjny i państwowy, przewodniczący Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Jaworznie (1960–1965).
Życiorys Urodził się jako najstarsze z pięciorga dzieci rolnika Antoniego i Katarzyny z domu Skuza (zm. 1914). Jego ojciec i stryj walczyli w I wojnie światowej. Ukończył szkołę podstawową w Byczynie, od 1922 pracował w kopalni Piłsudski. W 1924 powołany do służby wojskowej w 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich, skierowany następnie do pracy w Inspektoracie Armii jako ordynans generała Mieczysława Norwid-Neugebauera. Po zakończeniu służby wojskowej pozostał jego asystentem, wraz z nim przenosząc się kolejno ze Lwowa do Warszawy i Torunia. Od 1936 do 1939 był woźnym w Generalnym Inspektoracie Sił Zbrojnych. Walczył w kampanii wrześniowej, 17 września dostał się do niewoli radzieckiej, a 27 października przeniesiono go do niemieckiego obozu jenieckiego, z którego wkrótce wyszedł. W marcu 1940 wywieziony na roboty przymusowe do gospodarstwa rolnego w powiecie Ostprignitz-Ruppin.