Katalog naruszeń, których wystąpienie może skutkować zastosowaniem sankcji, został wskazany w art. 45 w związku z art. 29–33 oraz art. 36a–36c ustawy o kredycie konsumenckim.
Ocena wystąpienia naruszeń wymaga analizy treści umowy pod kątem zgodności z wymogami art. 30 ustawy o kredycie konsumenckim.
Wymogi formalne umowy kredytu Aby umowa kredytu konsumenckiego była zgodna z ustawą, powinna zawierać wszystkie obligatoryjne elementy określone w art. 30 ustawy o kredycie konsumenckim, w tym m.in.:
całkowitą kwotę kredytu oraz sposób jej wypłaty, rzeczywistą roczną stopę oprocentowania (RRSO), całkowity koszt kredytu, harmonogram spłaty, liczbę i wysokość rat, zasady wcześniejszej spłaty kredytu, informacje o prawie odstąpienia od umowy, dane identyfikujące strony umowy, zachowanie formy pisemnej lub trwałego nośnika informacji.
Nieprawidłowości w zakresie tych elementów mogą prowadzić do uznania umowy za wadliwą i umożliwiać zastosowanie sankcji kredytu darmowego.
Termin złożenia oświadczenia Zgodnie z art. 45 ust. 3 ustawy o kredycie konsumenckim, konsument może złożyć oświadczenie o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego w terminie do jednego roku od dnia wykonania umowy.