nie jest jasne, co go skłoniło do zajmowania się tą konkretną grupą motyli. Jego prace dotyczyły motyli Australii, wysp południowego Oceanu Spokojnego, Birmy, Malajów, Indii, Afryki Południowej, Ameryki Południowej, a także Wielkiej Brytanii. Koncepcja całościowej systematyki motyli jego autorstwa została przedstawiona w książce A Handbook of British Lepidoptera z 1895 roku. Opisał co najmniej 20 tys. nowych gatunków z czego przeszło 14 tys. stanowiły molowce, a także wiele nowych rodzajów i kilka nowych rodzin motyli. Wymyślał eleganckie nazwy dla nowych taksonów, oparte na swoim zainteresowaniu kulturą klasyczną. Dążył do nowocześnie rozumianej klasyfikacji filogenetycznej. Większość jego dorobku oparła się próbie czasu.
Jego pierwszy artykuł naukowy z 1879 roku na temat taksonomii dotyczył molowców Australii, publikował swoje teksty do końca życia. Pisał m.in. do „” na temat motyli Nowej Zelandii. Publikował w czołowych australijskich i międzynarodowych czasopismach naukowych. Wniósł swój wkład m.in. do Genera Insectorum i Lepidopterorum Catalogus W. Junka. Był jednym z najpłodniejszych entomologów świata, zostawił łącznie 439 książek i artykułów naukowych. Wydawał czasopismo z wyłącznie własnymi artykułami pt. „Exotic Microlepidoptera”, założył je w 1912 roku.