Zef Lekaj (ur. 17 lipca 1924 w Szkodrze, zm. 28 lutego 1999 tamże) – albański kompozytor, poeta i dziennikarz.
Życiorys Pochodził z ubogiej rodziny. Uczył się w szkole prowadzonej przez franciszkanów, a następnie w kolegium jezuickim w Szkodrze. Wśród uczniów wyróżniał się talentem muzycznym, co spowodowało, że mając zaledwie 16 lat został mianowany dyrygentem chóru szkolnego.
Po przejęciu władzy przez komunistów, Lekaj przebywał w Kukës. Tam też poświęcił się pracy dziennikarskiej - pisał do gazety Bashkimi i do lokalnego czasopisma Zani i Dragobisë. W tym czasie pisał swoje pierwsze dramaty (Hija e Mrikës, Bajram Curri). Sztuki te prezentowano na scenie w Kukësie.
Brał udział w powstaniu postrybskim. Zagrożony aresztowaniem w 1946 uciekł do Czarnogóry, ale powrócił stamtąd po 13 miesiącach, licząc na możliwość skorzystania z amnestii. W 1949 rozpoczął służbę wojskową w Gjirokastrze. W okresie służby wojskowej kierował chórem dywizyjnym, z którym zdobył nagrodę na konkursie chórów wojskowych. Po zakończeniu służby objął kierownictwo sekcji muzycznej w domu kultury w Szkodrze. W 1964 otrzymał polecenie wyjazdu do Kuçovë, gdzie kierował sekcją muzyczną domu kultury. W Kuçovë powstał z inicjatywy Lekaja zespół muzyczny, liczący ponad 100 osób, który w 1967 zdobył główną nagrodę na festiwalu zespołów amatorskich.