Bitwa o San Marino – starcie zbrojne stoczone w dniach 17–20 września 1944 roku podczas kampanii włoskiej II wojny światowej, w której wojska niemieckie zajęły neutralną Republikę San Marino, a następnie zostały wyparte przez siły alianckie. Jest ona czasami nazywana bitwą pod Monte Pulito.
San Marino ogłosiło neutralność na wcześniejszym etapie wojny i pozostawało zasadniczo niezależne od wydarzeń w Europie aż do 1943 roku, kiedy to wojska alianckie posunęły się znacznie w górę półwyspu Apenińskiego. Główna niemiecka pozycja obronna, linia Gotów, przebiegała w poprzek półwyspu, tuż na południe od granicy z San Marino. Pod koniec czerwca 1944 roku kraj został zbombardowany przez Królewskie Siły Powietrzne w przekonaniu, że armia niemiecka zajęła pozycje na jego terytorium, w wyniku czego zginęły 63 osoby. W ramach operacji Olive, rozpoczętej pod koniec sierpnia, duże siły alianckie zaatakowały na samym wschodnim krańcu linii, mając na celu przejście przez Rimini – na wschód od San Marino – i przebicie się na równiny na północ od miasta. Chociaż San Marino leżało na południowy zachód od Rimini, plan zakładał jego całkowite ominięcie.