Tłumaczka opublikowała przekład pod tytułem Za tysiące lat.
Fabuła Streszczenia dokonano na podstawie polskiego tłumaczenia B. Sochańskiej oraz wersji duńskiej w wydaniu z 1853 roku.
Narrator wyobraża sobie, że po tysiącach lat młodzi Amerykanie przylatują do Europy na „skrzydłach pary” (). Przybywają zobaczyć pamiątki przeszłości, do ruin miast, tak jak Europejczycy podróżujący w tych samych celach do Azji. Wizja zostaje podkreślona powtórzeniem, że stanie się to po upływie tysiącleci. Rzeki Europy nadal płyną, góry stoją niewzruszone, zorze polarne świecą, lecz ludzkie pokolenia przemijają w zapomnieniu. Potęga chwilowych władców znika, a ich groby stają się zwyczajnym elementem krajobrazu. W Ameryce rozbrzmiewa hasło zachęty do podróży do Europy jako ziemi przodków, wspomnień i wyobraźni.
Powietrzny statek wyrusza w drogę wypełniony po brzegi podróżnymi, ponieważ jest szybszy niż transatlantyki. Dzięki podmorskiemu telegrafowi Europa już wie o wielkości nadlatującej powietrznej karawany. Już widać wybrzeża Irlandii, lecz podróżnicy śpią jeszcze, obudzą się nad Anglią.