O ile o pomocniku Fincha nie wiadomo zbyt wiele, z zachowanych dokumentów wynika, że był postacią znaną w kręgach handlowych Suratu, pochodził z samego Gudżaratu oraz, że był hinduistą, najpewniej wyznawcą Wisznu. Jego wsparcie było nieodzowne dla powodzenia jakichkolwiek przedsięwzięć handlowych, a dokumenty Angielskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej wymieniają go niezwykle często i regularnie.
Korzystając ze wspomnianego kompleksowego lokalnego wsparcia Finch intensywnie pracował, nie zważając na trapiącą go chorobę. Starał się jak najlepiej ocenić możliwości i specyfikę lokalnego rynku. 12 lipca 1609 roku przesłał dowódcy ekspedycji, kapitanowi Williamowi Hawkinsowi, trafny, choć ostrożny raport dotyczący rozmiarów i chłonności mogolskiego rynku jeśli chodzi o szereg dóbr konsumpcyjnych. W swych zapiskach wymienił na przykład sukna, koral, kość słoniową oraz ostrza mieczy. Wspominał też o indyjskich tkaninach, którymi handel przyniósłby zysk w krajach Lewantu. Nie zapomniał również o ocenie przydatności indyjskich wyrobów tekstylnych dla klientów angielskich.