W 1941 roku Bell rozpoczął prace badawczo-rozwojowe nad śmigłowcami, po tym gdy , jeden z pionierów w tej dziedzinie, przedstawił kierownictwu spółki jego dotychczasowe osiągnięcia z miniaturowymi modelami tych maszyn. Rezultatem był oblot w 1943 roku eksperymentalnego śmigłowca Model 30, a dwa lata później – Model 47, który wprowadzono do produkcji seryjnej, przeznaczony zarówno na rynek cywilny, jak i wojskowy. Model 47 był pierwszym amerykańskim śmigłowcem, który uzyskał . W latach 50. w odpowiedzi na zapotrzebowanie US Army opracowano śmigłowiec wielozadaniowy UH-1 Iroquois, a dla US Navy – śmigłowiec HSL, przeznaczony do zwalczania okrętów podwodnych.
Spółka eksperymentowała ponadto z pionowzlotami, opracowując konstrukcje (1953) i X-14 (1957), a także (XV-3). Prowadziła również produkcję pocisków rakietowych i GAM-63 Rascal.
W 1951 roku, w związku z rosnącą rolą śmigłowców w działalności przedsiębiorstwa, utworzono odrębny dział ich produkcji (Helicopter Division), którego siedzibę i zakład produkcyjny ulokowano w Fort Worth, w Teksasie. W 1954 roku Bell był największym producentem śmigłowców w kraju. Przedsiębiorstwo wytwarzało wówczas więcej tych maszyn niż wszyscy pozostali producenci razem wzięci.