Francja zajęła ten obszar w 1900 roku; Mali (wówczas określane jako Sudan Francuski) pierwotnie zostało włączone, wraz z dzisiejszym Nigrem i Burkina Faso (wówczas nazywanym Górną Woltą), do kolonii , stając się częścią składową federalnej kolonii Francuskiej Afryki Zachodniej.
Francja i Niemcy uzgodniły przebieg granicy między niemieckim Togolandem a terytorium francuskim 23 lipca 1897. Została ona następnie wytyczona bardziej szczegółowo 28 września 1912. Podczas I wojny światowej niemieckie terytorium Togo zostało podbite przez siły alianckie, a następnie podzielone na terytoria brytyjskie i francuskie wzdłuż linii podziału uzgodnionej 10 lipca 1919. W rezultacie punkt, który stanowi obecnie trójstyk granic Burkina Faso, Ghany i Togo, został przesunięty na wschód.
Wraz z postępem procesu dekolonizacyjnego po II wojnie światowej, Francja stopniowo przyznawała swoim koloniom w Afryce Subsaharyjskiej więcej praw politycznych i reprezentacji. Proces ten kulminował w 1958 roku przyznaniem Francuskiej Afryce Zachodniej szerokiej autonomii wewnętrznej w ramach Wspólnoty Francuskiej.