W latach 1902–1903 reprezentował Honduras przed Środkowamerykańskim Trybunałem Arbitrażowym – (w późniejszym okresie części Systemu Integracji Środkowoamerykańskiej).

Po obaleniu prezydenta Hondurasu – , powrócił do Nikaragui, gdzie przebywał do końca życia.

Leonard honorowym członkiem Stowarzyszenia Hiszpańskich Pisarzy i Artystów w Madrycie, a po wyjeździe z Hiszpanii został członkiem Hiszpańskiej Akademii Królewskiej.

Działalność wolnomularska Leonard został wolnomularzem 23 lutego 1864 prawdopodobnie w loży „Fraternidad” nr 42 w Madrycie, przyjmując imię Remboylo. W 1866 uzyskał stopień różokrzyżowca. W 1870, w Hiszpanii, otrzymał stopień Rycerza Kadosh. W 1872 pełnił funkcję Wielkiego Mówcy Wielkiego Wschodu Hiszpanii, w 1876 uzyskał 33. – najwyższy stopień wtajemniczenia. W 1898 założył Lożę „Morazán” nr 14 w Hondurasie, w której w latach 1898–1901 pełnił funkcję Czcigodnego Mistrza. Był także założycielem lóż Nikaragui (w Managui i Granadzie). W 1908 wtajemniczył w wolnomularstwo Rubéna Darío – wywierając na niego silny wpływ, budząc w nim zainteresowanie literaturą hermetyczną i okultystyczną.