w Stanach Zjednoczonych odnotowano pojedynczy przypadek spijania łez przez ćmę łez z oka konia.
Uważa się, że lachryfagia u motyli wyewoluowała z zachowania polegającego na korzystaniu kałuż błota, w przeciwieństwie do hematofagicznych motyli, których zachowanie prawdopodobnie wynika z żerowania na owocach. Większość obserwowanych motyli pijących łzy to samce, co sugeruje, że samce motyli zbierają w ten sposób sód (niezbędny do rozmnażania się motyli) w celu przekazania go samicom w czasie godów. Łzy stanowią największą część diety większości motyli często zaglądających do oczu. Tylko dwa gatunki, Lobocraspis griseifusa i Arcyophora sylvatica, są znane jako eulachryfagiczne (żywiące się wyłącznie łzami). L. griseifusa wydziela proteazy jelitowe, które pozwalają im trawić białka we łzach, co czyni ją jedynym dorosłym motylem zdolnym do trawienia białek. Lachryfagia wśród motyli wydaje się być ograniczona do gatunków nocnych, prawdopodobnie dlatego, że gospodarze są w nocy mniej czujni. Zaproponowano, że ćmy piją łzy z powodu niedoboru kwiatów lub w poszukiwaniu niezbędnych soli.