Nad miastem przeleciało 40 samolotów bombowych IŁ-28 uformowanych w piastowskiego orła, następnie można było zobaczyć symboliczną liczbę 1000, sformowaną z samolotów myśliwskich Lim, biało-czerwoną szachownicę – znak rozpoznawczy polskiego lotnictwa – sformowaną z samolotów szkolno-bojowych Iskra, a później, uformowane w defiladowe „jodełki” liczne samoloty poddźwiękowe oraz – wówczas nowość – myśliwce Mig-21. Razem z tysiącami warszawiaków paradę obserwował I sekretarz Władysław Gomułka.
Gdy tylko przeleciały samoloty, przy dźwiękach połączonych orkiestr wojskowych, rozpoczął defiladę rzut lądowy. Prowadziła go Kompania Reprezentacyjna Wojska Polskiego i zwarta kolumna pocztów niosących historyczne sztandary wojskowe. Za nimi podążały kolorowe kolumny historyczne (m.in. wojów Bolesława Chrobrego, rycerstwa spod Grunwaldu, ciężkozbrojnej piechoty wybranieckiej Stefana Batorego, kosynierów, żołnierzy II wojny światowej) w których maszerowali podchorążowie z Oficerskiej Szkoły Wojsk Łączności w Zegrzu. Rzut konny reprezentował konnicę Księstwa Warszawskiego i jednostki kawalerii Drugiej Rzeczypospolitej. Następnie ruszyły do defilady kolumny reprezentujące ówczesne Wojsko Polskie, wśród nich liczne kolumny akademii i szkół wojskowych.