Paweł Stanisław Iliński (ur. 6 lutego 1903 w Jamieńcu na Wołyniu, zm. 18 marca 1994 w Warszawie) – polski duchowny rzymskokatolicki, prałat Jego Świątobliwości, kapelan Armii Krajowej, działacz społeczny oraz publicysta. W okresie II wojny światowej i powojennym angażował się w działalność duszpasterską, charytatywną i emigracyjną.
Życiorys Seminarium duchowne ukończył w Łucku, święcenia kapłańskie otrzymał 20 czerwca 1926. Do 1929 był prefektem w szkole powszechnej i handlowej w Kowlu. W 1939 otrzymał także tytuł magistra prawa, a w 1947 tytuł doktora prawaP. Iliński, Przeszłość nie mija bez echa. Wspomnienia 1903-1990, t. I, Warszawa 1995, s. 166.. Podczas wojny sprawował funkcję kapelana AK w Zalesiu Górnym oraz przechowywał na strychu kościoła broń i amunicję. Rozwinął działalność społeczno-dobroczynną. Działając w założonym przez siebie Komitecie Budowy Kościoła, udzielał zapomóg pieniężnych i żywnościowych oraz prowadził akcję oświatową, m.in. inicjując działalność biblioteki. Następnie założył delegaturę Rady Głównej Opiekuńczej w Zalesiu Górnym, w ramach której prowadzono dalszą działalność charytatywnąP. Iliński, Przeszłość nie mija bez echa. Wspomnienia 1903-1990, t. I, Warszawa 1995, s.