Niektóre argumenty Lutra: Żadne dobre uczynki świętych nie pozostają bez nagrody, gdyż Bóg nagradza nas daleko ponad nasze dobre uczynki (Rz 8:18); Jezus nakazał mówić nam, że jesteśmy niegodnymi sługami, bo wykonaliśmy tylko to, co powinniśmy (Łk 17:10); Mądre panny nie dzieliły się swoją oliwą z głupimi pannami (Mt 25:9); Każdy czowiek otrzyma zapłatę za swoje własne uczynki, a nie za cudze (1 Kor 3:8); Każdy człowiek poniesie własny ciężar (Ga 6:4-5); W każdym człowieku, także świętym, pozostaje nadal grzech (1 J 1:8). "Luther's Works” (Philadelfia, Fortress Press, 1957, vol. 31, s. 212-228).
Po powrocie z Augsburga, gdzie odbył rozmowy z kardynałem de Vio, wydał szczegółowe sprawozdanie, w którym stwierdził, że w swoich 95 tezach pominął bezpośrednie odniesienie do ekstrawaganty Unigenitus ze względu na szacunek dla papieża, ponieważ wedug powszechnej opinii całego Kościoła żadnemu człowiekowi nie można powierzyć ani dać prawa duchowego zarządzania zasługami Chrystusa (czyli Jego sprawiedliwością). Ponadto stwierdził, że Unigenitus przekręca znaczenie słów Pisma św. i odnosi do odpustów to, co jest powiedziane o łasce usprawiedliwienia i że czasami papieskie dekretały okazywały się jawnie błędne i wrogie wypowiedziom Pisma św.