erupcje w 1976 roku, kiedy to zapadnięcie się wnętrza krateru utworzyło nowy otwór wentylacyjny, oraz niewielkie erupcje w 1977 i 1987 roku.
Aktywność w XXI wieku W ostatnich dekadach San Cristóbal charakteryzuje się częstymi erupcjami o małej lub umiarkowanej sile, emisjami gazów i popiołów oraz aktywnością sejsmiczną.
Lata 1999–2000. Erupcja rozpoczęta w listopadzie 1999 roku przyniosła opady popiołu i emisje gazów, które zmusiły część ludności do ewakuacji. W maju 2000 roku ulewne deszcze uruchomiły lahary złożone z popiołów nagromadzonych na zboczach. Rok 2012. We wrześniu doszło do znaczącej erupcji eksplozywnej. 8 września kolumna popiołu wziosła się na wysokość 4–5 km, co spowodowało ewakuację około 3000 osób z okolicznych terenów. Kolejna faza aktywności nastąpiła pod koniec grudnia 2012 roku, kiedy to odnotowano serię eksplozji i opad popiołu w promieniu kilku kilometrów, co skłoniło setki rodzin do samoewakuacji. Lata 2013–2020. Wulkan wykazywał regularną aktywność, m.in. w czerwcu 2013, kwietniu 2016 (kolumna popiołu do 2 km) oraz sierpniu 2017 roku, kiedy to pył przemieścił się ponad 200 km na zachód. Lata 2021–2024. Nowy okres erupcyjny rozpoczął się w grudniu 2020 roku. W marcu 2021 roku seria eksplozji pokryła popiołem miasto El Viejo i stolicę departamentu, Chinandegę.