Józef Muchla (ur. 18 marca 1894 w Wanatach, zm. 25–27 kwietnia 1940 w Kalininie) – przodownik Policji Państwowej, plutonowy rezerwy Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Antoniego i Anny z Jabłońskich urodzony 18 marca 1894 we wsi Wanaty, w ówczesnym powiecie częstochowskim guberni piotrkowskiej. Od września 1905 do czerwca 1908 uczył się w szkole powszechnej prof. Kitla w Częstochowie. Od października 1908 do 1914 pracował w Przędzalni i Tkalni Juty „Warta” w Częstochowie, w charakterze tkacza. W czasie I wojny światowej pomagał rodzicom na gospodarstwie rolnym.
11 października 1918 wstąpił jako ochotnik do 2 kompanii 2 pułku piechoty Legionów. 1 stycznia 1919 został skierowany do szkoły podoficerskiej w Zegrzu Północnym. 1 marca tego roku, po ukończeniu szkoły, został przeniesiony do 3 pułku piechoty Legionów na stanowisko instruktora 2 kompanii. 11 kwietnia wyruszył z pułkiem na front litewsko-białoruski. W czasie walk awansował na kolejne stopnie: starszego szeregowca (20 maja 1919), kaprala (1 lipca 1919) i plutonowego (1 czerwca 1920). Wyróżnił się w walce pod wsią Krzywicze.