Metabolizm miejski – koncepcja badawcza w urbanistyce, ekologii miasta i geografii społeczno-ekonomicznej opisująca miasto jako system otwarty wymieniający z otoczeniem materię i energię. W ujęciu tym analizuje się m.in. strumienie zasobów (np. wody, energii, materiałów, żywności) wchodzące do systemu miejskiego, ich przekształcenia w obrębie miasta oraz strumienie wyjściowe (np. odpady, ścieki, emisje) opuszczające miasto.
Koncepcja metabolizmu miejskiego jest wykorzystywana w analizach środowiskowych i planistycznych, m.in. do: identyfikacji głównych strumieni zasobów i źródeł emisji w mieście, porównania miast pod względem zasobów i energochłonności, oceny skutków polityk miejskich (np. w zakresie gospodarki odpadami, energii, wody), wsparcie działań na rzecz ograniczania presji miast na środowisko (np. przez rozwój gospodarki o obiegu zamkniętym).
Geneza i rozwój Za pioniera badań metabolizmu miejskiego uznaje się , autora artykułu The Metabolism of Cities (1965), w którym porównał funkcjonowanie miasta do organizmu żywego i zaproponował bilansowe ujęcie przepływów zasobów oraz produktów ubocznych w mieście.