Edwards odegrała kluczową rolę w karierze Flindersa Petriego. Przeczytawszy jego wczesną pracę Inductive Metrology, jako jedna z nielicznych dostrzegła geniusz młodego badacza, mimo jego braku formalnego wykształcenia uniwersyteckiego. Stała się jego mentorką i patronką, aktywnie forsując jego kandydaturę w środowisku związanym z British Museum. Wspierała również jego nowoczesne, naukowe metody wykopaliskowe, które kontrastowały z częstymi wówczas praktykami nastawionymi na pozyskiwanie zabytków, a nie ich systematyczną dokumentację.

W latach 1889–1890 odbyła wyczerpującą trasę wykładową po Stanach Zjednoczonych, promując egiptologię. Podczas pobytu otrzymała trzy doktoraty honoris causa z uniwersytetów amerykańskich (w tym pierwszy w historii Smith College przyznany kobiecie, 1886). Wygłosiła wówczas ponad 100 wykładów, które stały się podstawą jej ostatniej publikacji naukowej, Pharaohs, Fellahs and Explorers (1891). Intensywna praca w połączeniu z wypadkiem (złamaniem ramienia) w Columbus trwale nadwątliła jej zdrowie. Wysiłek związany z tą misją ratowania nauki negatywnie wpłynął na jej kondycję w ostatnich latach życia. W późniejszych latach jej wpływ na bieżącą działalność Funduszu zmalał, gdy część decyzji zaczęły przejmować inne osoby i komitety.