Tułów ma wierzch gęsto porośnięty szczecinkami, a spód niemal łysy i pozbawiony sklerotyzacji. Przedtułów jest nieco dłuższy niż szerszy, śródtułów i zatułów zaś szersze niż dłuższe. W przednio-bocznych częściach śródtułowia leżą przetchlinki z wąskimi bliznami. Krótkie i grube odnóża mają stożkowate biodra, wydłużone krętarze, trójkątne uda, węższe od nich golenie oraz przysadziste tarsungulusy z jedną szczecinką każdy. Środkowe odnóża są mniejsze od przednich, ale większe od tylnych.

Dziesięciosegmentowy odwłok jest z wierzchu słabiej zarośnięty szczecinkami od tułowia, a od spodu łysy z wyjątkiem dwóch ostatnich segmentów. Segmenty od pierwszego do dziewiątego mają zachowane szwy sternopleuralne. Dziewiąty segment ma zaokrągloną tylną krawędź i pozbawiony jest urogomfów. Dziesiąty segment przesunięty jest dobrzusznie, z wierzchu niewidoczny, zaopatrzony w parę pygopodiów z haczykami i narządy osmoregulacyjne w postaci trzech brodawek. Przetchlinki występują na pleurach segmentów do ósmego włącznie.