Bez analizy gramatycznej struktury zdania nie da się rozpoznać, czy przykładowo der Stupa to rzeczownik rodzaju męskiego w formie mianownikowej, czy rodzaju żeńskiego użyty tu w dopełniaczu lub celowniku, czy też jest to forma dopełniacza liczby mnogiej.
Z rodzajnikami związane jest zjawisko homonimii. Wyrazy z rodziny der, die, das używane są także jako zaimki wskazujące i zaimki względne, a te z rodziny ein – jako zaimki nieokreślone i liczebniki główne. Niegdyś przyjmowano, że rodzajniki, które można zastąpić pewnymi zaimkami przymiotnymi (tj. zaimkami niezastępującymi rzeczownika a stojącymi przed nim), różnią od nich tym, że rodzajniki są w wymowie nieakcentowane. Współcześnie zgodnie z koncepcją Heinza Vatera z 1963 r. rodzajniki i zaimki przymiotne zalicza się do ogólniejszej kategorii określników (Artikelwörter – dosł. słowa rodzajnikowe).
Niektóre rzeczowniki będące homonimami mają różny rodzaj gramatyczny, co wiąże się z łączeniem się z różnymi rodzajnikami, dzięki którym można rozpoznać znaczenie. Do takich par rzeczowników należy: der Gehalt → zawartość – das Gehalt → pensja; der Kiefer → szczęka – die Kiefer → sosna; der See → jezioro – die See → morze;