Nowy dzierżawca, podobnie jak władze miejskie, planował dalszy podział gruntów. W 1840 roku władze Pabianic wystąpiły do komisarza sieradzkiego z wnioskiem o przyłączenie Zagurowszczyzny do miasta poprzez jej wykup. Sprawa nie została jednak sfinalizowana.
W 1844 roku Jakub Zagurowski sprzedał folwark Konstantemu Bielskiemu za kwotę 2100 rubli. W 1853 roku miasto, za zgodą komisarza, podjęło próbę wykupu terenu od Bielskiego za 4500 rubli, jednak sprzeciw mieszkańców Starówki doprowadził do zablokowania transakcji. Stan ten utrzymywał się aż do 1921 roku. Mimo formalnej własności prywatnej Bielski tolerował rozwój zabudowy na swoim gruncie. W 1895 roku wytyczono obecną ulicę Zieloną, która początkowo nosiła nazwę Folwarczna. Obecną nazwę ulica otrzymała w 1910 roku.
Pod zaborem rosyjskim Pabianice-Folwark stanowił odrębną miejscowość, gdzie umieszczono siedzibę władz gminy Górka Pabianicka w powiecie łaskim w guberni piotrkowskiej.
W okresie międzywojennym należał do woj. łódzkiego i był już określany jako przedmieście. W 1921 roku liczba mieszkańców wynosiła 3556Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej. 1 października 1921 folwark Pabianice, wraz ze wsią Pabianice i częścią wsi Nowo-Karniszewice, odłączono od gminy Góra Pabianicka i włączono do Pabianic.
Przypisy
Kategoria:Geografia Pabianic