Le Temps des Copains, Le Fantôme de Barbe-Noir, Teva oraz adaptację Notre Dame de Paris.

W 1964 rozpoczął wraz z Jeanem-Claude’em Forestem futurystyczną serię Rozbitkowie czasu. Początkowo ukazywała się ona w magazynie „Chouchou”, a następnie – po jego zamknięciu – w „France-Soir”. Od 1977, w czasopiśmie „Métal Hurlant”, Gillon samodzielnie odpowiadał za scenariusze.

Dla tego samego pisma stworzył również serię Les Léviathans (od 1978) oraz kilka innych historii science fiction.

W 1977 narysował komiks historyczny L'Histoire du Socialisme en France do scenariusza Moliterniego. Osiem lat później jego prace pojawiły się w czasopiśmie „Vécu”, gdzie opublikował Au Nom de tous les Miens według scenariusza Patricka Cothiasa.

Dla magazynu „L’Écho des Savanes” stworzył czteroczęściową, postapokaliptyczną serię erotyczną La Survivante. W tym samym czasopiśmie od 1993 publikował komiksową biografię Jehanne d’Alcy Jehanne, a w 2000 — thriller Le Contrat.

W 1995 oddał hołd Nikicie Mandryce, biorąc udział w albumie zbiorowym Tronches de Concombre.

W połowie lat 90. Gillon wraz z Denisem Lapière’em stworzył dwuczęściowy album La Dernière des Salles Obscures (1996 i 1998, kolekcja „Aire Libre”, Dupuis).