Adaptacje do okresowego zalewania mogą mieć postać umieszczenia przetchlinek na długim syfonie (u Cladotominae) lub obecności płytek plastronowych po bokach ciała i dogrzbietowego przesunięcia przetchlinek (u Areopidiinae).
Ekologia i występowanie Większość gatunków zasiedla środowiska nadwodne, półwodne i wodne, aczkolwiek Ptilodactylinae są typowo lądowe. Larwy typowo wodne bytują w zanurzonym, gnijącym drewnie lub na jego powierzchni i spotykane są w podrodzinie Anchytarsinae. Larwy półwodne rozwijają się w mule, żwirze, piasku, ściółce i martwej materii organicznej na pobrzeżach strumieni i potoków oraz na moczonych wodą skałach. Należą do nich Areopidiinae i część Cladotominae. Larwy lądowe zasiedlają wilgotną ściółkę i butwiejące kłody. Należą tu wspomniane Ptilodactylinae i część Cladotominae. Przepoczwarczenie zawsze ma miejsce na lądzie. Osobniki dorosłe w większości prowadzą nocny tryb życia. Znajdywane są na roślinności, rzadko w ściółce. Często przylatują do sztucznych źródeł światła.
Dominują w rodzinie saprofitofagi żerujące na martwej materii roślinnej, ale spotyka się też wyspecjalizowane mykofagi o aparacie gębowym przystosowanym do zbierania zarodników i luźnej grzybni.