Projekt gmachu opracowano w katowickim biurze projektowym Ostrowscy Architekci (głównymi projektantami byli Jarosław Ostrowski i Dagmara Ostrowska), natomiast wnętrza holu głównego wraz z pionem windowym oraz strefą ogólnodostępną opracowano w pracowni Widawscy Studio Architektury.
Inspiracją dla architektów DL Tower była historia miejsca, w którym gmach powstał (w miejscu nieistniejących Katowickich Zakładów Graficznych). Forma elewacji, utrzymywana w czarno-białej kolorystyce, a także jej układ z założenia miał nawiązywać do matrycy grafiki artystycznej, opracowanej w technice druku wypukłego w postaci linorytu. Układ ten tworzą smukłe, różnej szerokości i nieregularne rozmieszczone okna, a inspiracją dla narożników gmachu były zaokrąglenia matrycy drukarskiej.
Elewacje dwóch pierwszych kondygnacji budynku od strony południowej i wschodniej zostały pocięte, stosując wielkoformatowe szklane płaszczyzny. Wejście główne gmachu zlokalizowane jest we wschodnim narożniku i zwrócone jest w kierunku alei W. Korfantego. Komunikację wewnątrz DL Tower zapewniają dwie klatki schodowe i sześć wind.