Władysław Henszel (ur. 22 maja 1880 w Kowienki (Gubernia kurska), zm. 1939rok śmierci podany jest w kilku publikacjach, jednak brak jest potwierdzenia tej informacji w bezpośrednich źródłach) – inżynier, generalny inspektor Policji Państwowej, pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Polonia Restituta.
Życiorys Władysław Henszel urodził się na terenie Rosji w rodzinie szlacheckiej, jego rodzicami byli Michał Hieronim Henszel i Konstancja z domu Malinowska.
Władysław studiował w Charkowskim Instytucie Technologicznym. Podczas studiów był członkiem nielegalnej na terenie Rosji Polskiej Partii Socjalistycznej (PPS). Następnie wstąpił do Armii Rosyjskiej jako ochotnik, dostał przydział do 202 pułku piechoty. Przeniesiony do 264 pułk piechoty, w 1903 otrzymał awans do stopnia chorążego. Pomimo służby w armii rosyjskiej nie zaprzestał działalności niepodległościowej, z polecenia PPS prowadził akcje agitacyjne. Po ukończeniu studiów z tytułem inżyniera, poszukując pracy, Henszel wyjechał do Władywostoku, gdzie w Zarządzie Hydrotechnicznym otrzymał funkcję naczelnika do 1914 roku, kiedy to wybuchła I wojna światowa i został zmobilizowany do armii rosyjskiej. W armii rosyjskiej został skierowany do Korpusu Turkiestańskiego, w którym pełnił funkcję komendanta stacji kompanii radiotelegraficznej.