Franciszek Żyto (ur. 23 lipca 1905 w Bąkowie Górnym koło Łowicza, zm. 5 sierpnia 1964 w Łowiczu) – polski nauczyciel, dyrektor liceum ogólnokształcącego w Łowiczu, podporucznik Wojska Polskiego, dowódca kompanii 10 Pułku Piechoty podczas II wojny światowej.
Życiorys W 1928 roku ukończył Państwowe Seminarium Nauczycielskie Męskie w Łowiczu i zdał maturę. W latach 1929–1939 pracował jako nauczyciel w Publicznej Szkole Powszechnej w Złakowie Borowym, a następnie w latach 1937-1940 pełnił funkcję kierownika Publicznej Szkoły Powszechnej w Dąbkowicach Dolnychhttps://spdabkowice.edupage.org/text/?text=text/text13&subpage=1. W latach 1935-1939 był studentem Wolnej Wszechnicy Polskiej. Równolegle w 1938 roku, będąc studentem Wolnej Wszechnicy Polskiej ukończył w Warszawie Państwowy Wyższy Kurs Nauczycielski.
W kampanii wrześniowej 1939 roku dowodził, w stopniu podporucznika, kompanią 10 Pułku Piechoty z Łowicza, podległemu 26 Dywizji Piechoty. Następnie dostał się do niewoli niemieckiej jako jeniec wojenny i przebywał w oflagu VI B Dössel do 1945 roku. W czasie jego pobytu w niewoli jego żona, Józefa Żyto kierowała Szkołą Podstawową w Dąbkowicach Dolnych do 1946 rokuhttps://spdabkowice.edupage.org/text/?text=text/text13&subpage=1.