Toksyczność thumb|lewo|α-amanityna, główny toksyczny składnik A. bisporigera Grzyb śmiertelnie trujący, uważany za najbardziej toksyczny gatunek z rodzaju Amanita występujący w Ameryce Północnej, a zawartość toksyn w różnych owocnikach nie różni się znacząco. Opisano 9 amanitotoksyn (amatoksyn), z których 3 występują w A. bisporigera: α-amanityna, β-amanityna i γ-amanityna. Główna z nich, α-amanityna, jest łatwo wchłaniana przez jelita, a 60% wchłoniętej toksyny jest uwalniane z żółcią i podlega krążeniu jelitowo-wątrobowemu; nerki usuwają pozostałe 40%. Toksyna hamuje polimerazę RNA II, zakłócając w ten sposób transkrypcję, co hamuje produkcję RNA i syntezę białek. Powoduje to martwicę komórek, zwłaszcza tych, które są początkowo narażone i mają szybkie tempo syntezy białek. Proces ten prowadzi do ciężkiej ostrej niewydolności wątroby. Amatoksyny nie ulegają rozkładowi podczas gotowania, zamrażania ani suszenia. W 1 gramie A. bisporigera znajduje się około 0,2 do 0,4 miligrama α-amanityny;