Leon Gronek (ur. 5 lutego 1902 w Strzelnie, zm. 3 sierpnia 1991) – polski pedagog, muzyk, kompozytor. Wieloletni pracownik i współorganizator Ośrodka Szkolno-Wychowawczego dla Dzieci Niewidomych w Owińskach.
Życiorys Urodził się 5 lutego 1902 roku w Strzelnie. W trzecim roku życia utracił wzrok. Edukację odebrał w Instytucie dla Niewidomych w Paderborn (Nadrenia Północna-Westfalia), natomiast dyplom organisty i nauczyciela uzyskał w Wyższej Szkole Muzyki Kościelnej w Dortmundzie.
Po ukończeniu nauki podjął pracę w Zakładzie dla Niewidomych w Bydgoszczy, gdzie prowadził zajęcia z gry na fortepianie i organach. W okresie II wojny światowej, po zawieszeniu działalności placówki, utrzymywał się z gry na akordeonie w restauracji. Po zakończeniu wojny ukończył konserwatorium muzyczne w Bydgoszczy.
We wrześniu 1946 roku rozpoczął pracę jako nauczyciel muzyki w Zakładzie dla Niewidomych w Owińskach. Placówka borykała się wówczas z poważnymi problemami organizacyjnymi, wynikającymi z braku instrumentów, materiałów nutowych oraz podręczników. Istniejące pomoce dydaktyczne wymagały przystosowania do potrzeb osób niewidomych poprzez transkrypcję na system Braille’a. Zadania tego podjął się Leon Gronek wspólnie z żoną i siostrą.