Schocja (Schotia Jacq.) – rodzaj roślin z rodziny bobowatych. Obejmuje cztery gatunki. Rośliny te występują w południowej Afryce – w Botswanie, Eswatini, Mozambiku, Namibii, Zimbabwe i RPA. Jako introdukowane rosną w Pakistanie, na Wyspach Kanaryjskich, w Afryce równikowej i Australii. Występują w widnych lasach i na ich skrajach, w ciernistych zaroślach, często wzdłuż rzek i na kopcach termitów.
Drzewa z tego rodzaju uprawiane są jako cieniodajne i uprawne. Liście używane są do karmienia zwierząt domowych. Drewno wykorzystywane jest m.in. do wyrobu mebli i posadzek. Nasiona są jadalne (po ugotowaniu). Rośliny te wykorzystywane są także jako lecznicze, źródło tanin i barwników.
Nazwa rodzaju upamiętnia Richarda van der Schot'a, głównego ogrodnika ogrodów cesarskich przy Pałacu Schönbrunn w Wiedniu i kolekcjonera roślin, przyjaciela Nikolausa Jacquina, który rodzaj nazwał i opisał.