Wydarzenie to oburzyło liberalnie nastawione kręgi w Moskwie, które uznały, iż po raz kolejny władze odmówiły obywatelom prawa do wolności zgromadzeń i wolności słowa. mały|Strajk w Tbilisi: protestujący kolejarze przy przewróconym parowozie Strajk robotniczy nabrał ogólnorosyjskich rozmiarów, gdy do przerwania pracy wezwało Centralne Biuro Ogólnorosyjskiego Związku Kolejarzy, powstałego w kwietniu 1905 roku z inicjatywy eserowca Pieriewierziewa. Związek zrzeszał kolejarzy o różnych poglądach politycznych i głosił ogólny program polityczny – żądał swobód obywatelskich i praw politycznych dla mieszkańców Rosji, zwołania zgromadzenia konstytucyjnego, poprawy warunków pracy na kolei. Centralne Biuro organizacji było pod silnym wpływem partii rewolucyjnych. W październiku 1905 roku Centralne Biuro postanowiło wezwać kolejarzy do strajku powszechnego począwszy od roku. Faktycznie dopiero roku przerwany został ruch pociągów na linii Moskiewsko-Kazańskiej, zaś roku do strajku przystąpiła załoga moskiewskiego węzła kolejowego, który miał kluczowe znaczenie dla funkcjonowania kolei w całym kraju. Tego samego dnia pracę przerwali kolejarze węzła charkowskiego. Delegacja kolejarzy spotkała się w Petersburgu z przewodniczącym rady ministrów Siergiejem Witte oraz ministrem transportu, księciem Michaiłem Chiłkowem.