Placówkę zlikwidowano 10 marca 1803, w okresie sekularyzacji, a majątek klasztorny skonfiskowano. Wspólnota liczyła wówczas 39 mnichów. W XIX wieku pogorszył się stan konstrukcyjny kościoła, stąd w 1854 roku podjęto decyzję o rozebraniu i odbudowie westwerku i nawy południowej. Wygląd nowej fasady wzorowano na .
W 1965 roku kompleks został własnością zakonu pasjonistów, którzy posługiwali tu do 2014 roku. W 2006 roku założono fundację Kulturstiftung Marienmünster, a w 2016 roku wzniesiono nowy budynek FORUM Abtei Marienmünster.
Kościół klasztorny Głównym budynkiem kompleksu jest kościół klasztorny, Jest to trójnawowa, halowa świątynia. Ściany naw pamiętają czasy romańskiej bazyliki. Wieża nad skrzyżowaniem naw przykryta jest barokowym hełmem, barokowa jest również nawa główna i wyposażenie kościoła. Dwuwieżowa fasada reprezentuje XIX-wieczny neoromanizm.
Ołtarz główny wykonał 1682 roku . Ten sam artysta jest autorem ołtarzy bocznych poświęconych św. Józefowi i św. Michałowi, wykonanych odpowiednio w 1683 i 1684 roku. Zachowała się również późnogotycka pietà z 1500 roku, uznawana za cudowną. Krata oddzielająca prezbiterium od reszty kościoła powstała w 1693 roku.