Wariant ten uznano za bardziej przydatny z punktu widzenia rozwoju technologii autonomicznego dokowania, lądowników, poboru próbek, obrony planetarnej oraz serwisowania statków kosmicznych.
Załogowy element misji, zakładający pobranie próbek planetoidy z orbity okołoksiężycowej był krytykowany jako zbędny, wskazywano bowiem, że tysiące meteorytów zostało już szczegółowo przebadanych, a technologie wykorzystane do przechwycenia pojedynczego głazu nie przyczyniają się bezpośrednio do rozwoju załogowej misji na Marsa. Pomimo tych zastrzeżeń plany misji nie uległy zmianie, mimo że NASA Advisory Council 10 kwietnia 2015 roku zaleciła rezygnację z realizacji misji Asteroid Redirect Mission na rzecz skoncentrowania się na rozwoju napędów słoneczno-elektrycznych i wykorzystania ich do bezzałogowego lotu w obie strony na Marsa.
W styczniu 2016 roku Jet Propulsion Laboratory przyznało kontrakty na studia projektowe statku kosmicznego opartego na napędzie słoneczno-elektrycznym. Kontrakty otrzymały przedsiębiorstwa Lockheed Martin Space Systems, Boeing Phantom Works, Orbital ATK oraz Space Systems/Loral.